بيان مىكرد قرآن ماجرايى را كه در يك دادرسى براى داود پيش آمد شرح مىدهد : نخست خطاب به پيامبر اسلام ص كرده ، مىگويد : « آيا داستان شاكيانى كه از ديوار محراب داود بالا رفتند به تو رسيده است » ؟ ! ( * ( وَهَلْ أَتاكَ نَبَأُ الْخَصْمِ إِذْ تَسَوَّرُوا الْمِحْرابَ ) * ) . « خصم » در اصل معنى مصدرى دارد ، و به معنى نزاع كردن است ، ولى بسيار مىشود كه به طرفين نزاع نيز « خصم » مىگويند ، اين كلمه بر مفرد و جمع هر دو اطلاق مىشود ، و گاه جمع آن به صورت « خصوم » آمده است . « تسوروا » از ماده « سور » به معنى ديوار بلندى است كه اطراف خانه يا شهر را گرفته باشد ، ولى بايد توجه داشت كه اين ماده در اصل به معنى پريدن و بالا رفتن است . « محراب » به معنى صدر مجلس و يا غرفه‌هاى فوقانى است ، و چون محل عبادت در آن قرار مىگرفته تدريجا به معنى « معبد » به كار رفته است ، و در استعمالات روزمره خصوصا به مكانى كه امام جماعت براى اقامه نماز جماعت مىايستد گفته مىشود . در « مفردات » از بعضى نقل شده كه « محراب » مسجد را از اين نظر محراب گفته‌اند كه محل حرب و جنگ با شيطان و هواى نفس است . به هر حال با اينكه « داود » محافظين و مراقبين فراوانى در اطراف خود داشت ، طرفين نزاع از غير راه معمولى از ديوار محراب و قصر او بالا رفتند ، و ناگهان در برابر او ظاهر گشتند ، چنان كه قرآن در ادامه اين بحث مىگويد : « ناگهان آنها بر داود وارد شدند ( بىآنكه اجازه اى گرفته باشند و يا اطلاع قبلى بدهند ) لذا داود از مشاهده آنها وحشت كرده زيرا فكر مىكرد قصد سويى